پریاپیسم یا اختلال نعوظ دائمی چیست ، نوعی اختلال جنسی دردناک مربوط به آلت تناسلی مردان می باشد ،
به طوری که سفت شدن آلت برای مدت بیش از ۶ ساعت باقی بماند و لزوما علت آن تحریک جنسی فرد نباشد.
پریاپیسم یا اختلال نعوظ دائمی چیست

پریاپیسم یا اختلال نعوظ دائمی چیست
نعوظ دائمی چیست؟
اختلال نعوظ دائمی یا پریاپیسم (Priapism) نوعی اختلال نعوظ (سفت شدن آلت تناسلی در مردان) می باشد .
که اغلب با درد همراه بوده و علت آن لزوما تحریک جنسی نیست .
بر اساس جدیدترین تعریف های علمی، نعوظ دائمی زمانی تشخیص داده می شود
که بیش از ۶ ساعت به طول بینجامد. پزشکان توصیه می کنند که در صورت ادامه پیدا کردن
نعوظ به مدت ۴ ساعت حتما به مراکز پزشکی مراجعه نمایند .
| نوع پریاپیسم | توضیح کوتاه |
|---|---|
| ایسکمیک | شایع ترین نوع همراه با درد شدید و جریان خون محدود |
| غیرایسکمیک | نوع کم درد با جریان خون آزادتر و شدت کمتر |
| دارویی | به دلیل مصرف داروهای خاص از جمله داروهای تقویت نعوظ |
| خونی یا هماتولوژیک | مرتبط با بیماری هایی مانند کم خونی داسی شکل |
| تروماتیک | به علت ضربه یا آسیب فیزیکی به ناحیه لگن یا آلت |
علل پریاپیسم یا نعوظ دائم چیست؟
یک نعوظ طبیعی به علت ریلکس شدن عضلات داخل آلت تناسلی مردانه و افزایش
جریان خون داخل آلت به وجود می آید. متورم شدن عضلات آلت باعث ایجاد فشار به
رگ های خونی آلت و در نتیجه به دام افتادن خون در آنها می شود. پس از انزال،
سطح آدرنالین در خون افزایش پیدا کرده و باعث شل شدن عضلات و
کاهش فشار بر رگ ها و در نتیجه از دست دادن حالت نعوظ می شود.
نعوظ دائمی ممکن است خود به خودی و یا به علت عوارض جانبی مصرف سایر داروها
یا درمان های پزشکی اتفاق بیافتد. حدود ۳۵ درصد موارد ابتلا به این اختلال بدون علت هستند
و ۲۱ درصد به علت مصرف دارو و یا سوء مصرف الکل اتفاق می افتند.
حدودا ۲۱ درصد موارد به علت تروما (آسیب های روانی شدید) و ۸
درصد این اختلال جنسی به علت مشکلات خونی بروز می کند.
به لحاظ پزشکی نکته ی مهم و قابل توجه این است که فشار خون در آلت بالا است یا پایین.
این قضیه می تواند میزان آسیب دیدن بافت را تعیین کند. اگرچه بر سر علت اصلی
بروز این اختلال هنوز توافق نظر وجود ندارد، اما آنچه که واضح است این است
که این اختلال زمانی بروز می کند که مکانیزم شل شدن آلت تناسلی مرد آسیب دیده و یا دچار اختلال شود.
این اختلال می تواند به دلایل زیر ایجاد شود:
- اختلالات خونی به ویژه بیماری سلول داسی شکل، میلوم، تالاسمی و سرطان خون
- تروما به علت حوادث یا عمل جراحی
- آسیب دیدن سیستم عصبی به ویژه به علت آسیب های نخاعی و به صورت نادر بیماری ام اس و دیابت
- دارو های مورد استفاده در درمان ناتوانی جنسی به ویژه آنهایی که به صورت تزریق به داخل آلت تناسلی مورد استفاده قرار می گیرند.
- دارو های دیگر به ویژه مصرف بیش از حد برخی داروهای روانپزشکی، فشار خون، سموم ضد انعقادی، الکل و برخی دارو های دیگر
پریاپیسم یا اختلال نعوظ دائمی چیست پریاپیسم یا اختلال نعوظ دائمی چیست پریاپیسم یا اختلال نعوظ دائمی چیست
درمان پریاپیسم یا نعوظ دائمی چگونه است؟
اگر چنانچه بیش از ۴ ساعت با نعوظ مدائم مواجه شدید، توصیه می شود
هر چه سریعتر به مراکز پزشکی و یا اورژانس مراجعه کنید. بسیاری از موارد بعد از چند
بار انزال و یا انجام فعالیت های بدنی و یا قدم زدن درمان می شوند. اگر اقدام سریع انجام شود
ممکن است داروهای خوراکی مشکل را برطرف کند. همچنین در برخی از موارد ممکن است
پزشک به کمک سوزن مقداری از خون آلت تناسلی را تخلیه کند
(این کار نیاز به تخصص داشته و باید حتما توسط پزشک انجام شود)
در مواردی که روش های بالا موثر واقع نمی شوند، ممکن است پزشک یک
ماده خاص را به داخل آلت تناسلی تزریق کند. در مواردی بسیار نادر برای جلوگیری
از آسیب دیدن دائمی عضلات آلت تناسلی ممکن است فرد تحت عمل جراحی قرار بگیرید.
در مواردی که نعوظ دائمی به علت تزریق داروهای درمان ناتوانی جنسی بروز می کند،
پس از بهبود نعوظ دائم باید در آینده برای درمان ناتوانی جنسی از روش هایی غیر از تزریق استفاده کنید.
خوشبختانه با پیشرفت های جدید، بسیاری از دارو های موثر در درمان ناتوانی جنسی
به صورت خوراکی ارائه می شوند که همین قضیه باعث کاهش موارد بروز نعوظ دائمی به علت تزریق دارو می شود.
نتیجه گیری
پریاپیسم یک وضعیت جدی است که در صورت تداوم بیش از چند ساعت نیاز به درمان فوری دارد و شناخت علل و مراجعه سریع به پزشک میتواند از آسیب های دائمی جلوگیری کرده و روند درمان را بسیار آسان تر کند.
پریاپیسم حالتی است که در آن نعوظ بیش از چهار ساعت ادامه مییابد و بدون تحریک جنسی نیز از بین نمیرود.
بله، این وضعیت یک اورژانس محسوب میشود زیرا در صورت تأخیر میتواند به آسیب دائمی بافت آلت منجر شود.
داروها، اختلالات خونی مانند کم خونی داسی شکل، صدمات و برخی داروهای نعوظ از عوامل اصلی هستند.
بله، نوع غیرایسکمیک آن درد چندانی ندارد اما نوع ایسکمیک معمولاً بسیار دردناک است.
درمان بر اساس نوع آن شامل تخلیه خون، داروهای تزریقی و در موارد خاص جراحی است.
